Aydın Vergi Mahkemesi’nin, Milas Belediyesi’nin su abonelerinden atıksu arıtma tesisi için katılım payı almayacağına ilişkin kararını Danıştay’ın 9. Dairesi onayladı. Böylece kesinleşen karar üzerine Milaslı su aboneleri 13 milyon ABD Doları tutarındaki katılma payını ödemekten kurtuldular. Böylece, Aydın Vergi Mahkemesinin, atıksu arıtma tesisi için katılma payı alınmasını öngören belediye meclisi kararının yürütmesini durdurmasından önce katılma payı ödeyen su abonelerine belediyeye ödedikleri katılma paylarını geri almalarının yolu açılmış oldu.

Milas Belediyesi, 2030 yılında ilçe merkezinde 120 bin nüfus yaşayacağını öngörerek bir atıksu arıtma tesisi yaptırdı. 14 Temmuz 2005 tarihinde hizmete giren tesis 13 milyon ABD Dolarına mal oldu.  Tesisin hizmete girmesinin ardından Milas Belediyesi aldığı bir belediye meclisi kararı ile kayıtlı 18 bin 269 su abonesine arıtma tesisi katılma payı tahakkuk ettirdi. Bunun üzerine bir şirket Aydın Vergi Mahkemesi’ne dava açarak atıksu arıtma tesisi için katılma payı alınmasının yürürlüğünün durdurulmasını ve kararın iptalini istedi. Mahkeme, 8 Şubat 2006 tarihinde davanın İdari Mahkemede görülmesine karar verdi. Davacının bir üst mahkeme olan Muğla İdare Mahkemesi’ne yaptığı itiraz sonucunda mahkeme 20 Nisan 2006 tarihinde, davaya yeniden Aydın Vergi Mahkemesi’nin bakmasına karar verdi. Bunu üzerine davayı esastan görüşen Aydın Vergi Mahkemesi 18 Ağustos 2006 tarihinde yürütmenin durdurulmasına kararlaştırdı. 5 Eylül 2006 tarihinde Milas Belediyesi’nin yaptığı yürütmenin durdurulmasına itirazını görüşen Aydın Bölge İdare Mahkemesi 22 Eylül 2006 tarihinde itirazı reddine karar verdi. Davayı görüşmeye devam eden Aydın Vergi Mahkemesi 22 Mart 2007 tarihinde verdiği kararla arıtma tesisi için katılma payı alınması yönündeki Belediye Meclisi kararının iptaline ve tahakkuk ettirilen atıksu arıtma tesisi katılım paylarının kaldırılması hükmünü verdi. Belediye bu karara da itiraz ederek Danıştay’a dava açtı. Bunun üzerine konuyu görüşen Danıştay 9. Dairesi 26 Mayıs 2009 tarihinde aldığı bir kararla belediyenin istemini reddederek Aydın Vergi Mahkemesi’nin verdiği atıksu arıtma tesisi için Milas Belediyesi’nin katılma payı alamayacağı yönündeki kararını dörde karşı bir oy ile oy çokluğuyla onaylayarak kesinleştirmiş oldu. Danıştay 9. Dairesi’nin kararı bugün taraflara tebliğ edildi.

Milas Belediye Meclisi’nin almış olduğu atıksu arıtma tesisi için katılma payı alınmasına yönelik karara karşı şirketi adına dava açan Harita Mühendisi Enver Tuna “Belediye Meclisi’nin kararının doğru olmadığını düşünüyorduk. Bu nedenle dava açmıştık. Aydın Vergi Mahkemesi bizi haklı bulmuştu. Danıştay 9. Dairesi de belediyenin yaptığı itirazı reddederek bizim haklılığımızı onaylamış oldu. Böylece yanlış hesap Bağdat’tan dönmüş oldu” diye konuştu.

Danıştay 9. Dairesi’nin Milas Belediyesi’nin yaptığı itirazı reddederek Aydın Vergi Mahkemesi’nin vermiş olduğu atıksu arıtma tesisi için katılma payı alınamayacağına ilişkin kararını onaylayarak kesinleştirmesi üzerine daha önce belediyeye katılım payı yatırmış olanların paralarını geri almalarının da yolu açılmış oldu.

PEKİ ŞİMDİ NE OLACAK?

Belediye, mahkemenin verdiği kararı uygulamak zorunda kalacak. Önce belediye meclisi toplanıp, mahkemenin yürütmenin durdurulmasına karar verdiği tarihe kadar toplamış olduğu paraların geri verilmesine yönelik bir karar alacak. Ödemeyi para olarak mı yapacak, yoksa su veya emlak vergisi karşılığı mı tutacak, buna karar verecekler. Ancak belediye ne karar verirse versin atıksu arıtma tesisi katılım paylarını yatırmış olanların en doğal hakkı yatırdıkları parayı para olarak geri almak, alabilmektir. Fakat ne olursa olsun bu bir şekilde sonuçlanır.

Ama sonuçlanmayacak, açıklanamayacak olanlara ne demeli? Örneğin; Konya’nın 1 milyon kişiye göre yaptığı atıksu arıtma tesisi 29 milyon 500 bin dolara. Urla’nın 100 bin kişi için yaptığı tesisi 2 milyon 750 bin dolara, Fethiye’nin 250 bin kişiye göre yaptığı artıma tesisinin 13 milyon dolara mal olmuşken Milas’ın 130 bin nüfusa göre yaptığı artıksu arıtma tesisinin maliyetinin nasıl ve neden 13 milyon dolara mal olduğunu kim soracak ve kim açıklayacak?